Friday, December 30, 2011

నా చదువు - చాకిరేవు

నా ఎలిమెంటరీ స్కూల్ చదువంతా దాదాపుగా గంటకి గ్రాము లెక్కన మెంటలెక్కే పరిస్థితుల్లో సా....గింది.
నా  బై బర్త్  మా నాన్నగారు స్కూల్ టీచర్ అవ్వటం తో నాకు ఇంటికీ, స్కూలు కీ పెద్దగా తేడా తెలిసేది కాదు.
స్కూల్ లో నాన్న, మిగిలిన పిల్లలందరి ముందూ రన్ వే మీద లాండవుతున్న  విమానాన్ని తలపించేటట్టూ, వీపు మీద అరిచేత్తో డీటీయెస్ ఎఫెక్ట్ తో తగు మోతాదు ఘర్షణ తో అంటించేస్తుంటే, 
 ఇంటికొచ్చాక మా అమ్మ టొక్కూటొక్కూ  నెత్తిమీద మొట్టికాయలు మొట్టేసేది. స్కూల్ లో నా పరిస్థితి అద్దంలో ఐస్క్రీం చూపించీ, కరిగిపోకముందే చప్పరించ మన్నట్టే ఉండేది. ఎలాగంటారా? నేను ఒకటో తరగతి చదివేటప్పుడు నా ప్లేసు మా నాన్న గారి కుర్చీ పక్కనే స్టూడెంట్స్ కి అభిముఖంగా "నిండు చందురుడు ఒక వైపూ.. చుక్కలు ఒక వైపు.. నేను ఒక్కడిని ఒకవైపూ..లోకం ఒకవైపూ" అన్నట్టూ ఉండేది.
ఎదుటివాడితో మాట్లాడ్డానికి లేదు. పక్కోడితో పోట్లాడ్డానికి లేదు. జారబడ్డానికి గోడ ఉంది కదా అని కూసింత కునుకు తీద్దామన్నా కంటికి కనిపించని వేగం తో వచ్చే నాన్నారి చెయ్యి నా కొత్తెం తో అనుసంధానమయ్యేది. సూక్ష్మ మండలం లో విహరిస్తున్న నా అంతరాత్మ ఆగమేఘాలమీద ఎగిరొచ్చి ఆగేది. ఆ పై క్లాస్ రూం దద్దరిల్లేలా లక్ష్మీ బాంబులు పేలినట్టూ సౌండ్స్ వచ్చేవి. 
"వాళ్ళబ్బాయ్ సంగతే ఇలా ఉంటే మన సంగతేటబ్బాయ్?" అని సైలెంటయ్యిపోయి భయం, జాలీ మిక్సయిన ఫీలింగ్ తో మూగనోము నోచేవారు పిల్లకాయలు. 
ఒకడేడుస్తుంటే, అది వంద మంది చూస్తుంటే, ఆ ఒక్కడూ మీరే అయితే ఆ ఫీలింగ్ ఎలా ఉంటాదో తెలుసా?
మహేష్ బాబు చూపులు ఇలియానా వీపు కి గుచ్చుకున్నట్టూ, సానుభూతి చూపులు ఒళ్ళంతా పచ్చిగా  గుచ్చుకుంటే కలిగే మంట, అప్పుడే తగిలిన దెబ్బ మీద అయొడీన్ పోసినట్టూ ఉంటాదంట.[రాజ్ కుమారుని ఉవాచ]


ఇలాంటి పగబట్టిన పరిస్థితుల మధ్య నేను ఒకటో తరగతి మొదటి తరగతి లో పాసయ్యాను. హమ్మయ్యా.... హాలీడేస్...! అనుకునే లోపలే వేసవి లో సెకండ్ క్లాస్ కి స్పెషల్ క్లాసులు మొదలయ్యాయి మా ఇంట్లో..! ఏటనుకుంటున్నారూ? ఎక్కాలు ఇరవైల వరకూ అప్పజెప్పాలి. పై నుండి కిందకీ కింద నుండి పైకీ. అది గాక మధ్యలో ఏది అడిగితే అది చెప్పాలి. సూపర్ మేన్ కి కూడా సాధ్యం కాని ఫీట్లివి. బాలయ్య బాబు కూడా పడకూడని పాట్లివి.

**********************************************************************************
ముదిరిన ఎండలు చెదిరిపోయాయి. మధించబడిన మేఘాలు వర్షించాయి. ఎండిన చెరువులు నిండాయి.(నాకేటీ కపిత్వం ఇలా తన్నుకొచ్చేస్తుందీ?) 
లోకం లో ఇన్ని మార్పులు జరిగినప్పుడు నా జీవితం లో జరగవా??????????  జరిగాయి.

నేను రెండో తరగతి కి ప్రమోటయ్యాను. కానీ అదే క్లాస్ రూం లో నా పక్కనే కుర్చీలో నాన్నగారు. నా ఎదురుగా కొత్తగా జాయినయ్యిన ఒకటో తరగతి పిల్లకాయలు...! పక్కగది లో నా క్ల్సాస్ మెట్స్. (టూ... బ్యాడ్ కదా? సో... సాడ్ కదా? )   
పరీక్షల టైం లో మాత్రమే నా క్లాస్మేట్స్ అందరినీ చూసీ, పరీక్ష రాసేసీ, ఎగ్జాం అయిపోయిన ఆనందం లో అందరూ ఇళ్ళకి పోతుంటే , నేను మాత్రం జిడ్డు కారుతున్న మట్టిమొహం వేసుకుని మళ్ళీ నా క్లాస్ కి అఘోరించేవాడిని. తప్పదూ... అది నాన్నగారి కమాండ్.

 క్లాస్ ఒక్కటే అయినా, రూములు వేరయినా , ఇంటర్వెల్ లో ఆడుకోడానికి మాత్రమే స్కూల్ కెళ్లడానికి ఇష్టపడే  నాకు  కఠారి భాను ప్రసాదూ, చలపాకల వీరభద్రం, గంటా వీరబాబూ, రామోజి రాజా, పైడిపాల రమేషూ, గెడ్డమూరి నాగేశ్వర్రావులు టూత్ బ్రష్షూ -టంగ్ క్లీనరూ, సిగరెట్టూ-అగ్గిపెట్టే, అరిటి పండూ - అగరుబత్తీ,  జ్వరమూ-జలుబూ, కఫం-దగ్గూ, గజ్జీ-దురదల్లాగా  క్లో....జు ఫ్రెండ్సయ్యి పోయారు. అప్పట్లో హాజరు పట్టీ (అదేనండీ అటెండన్స్ రిజిస్టర్) లో మా నాన్న గారు షార్ట్ కట్స్ వాడకుండా ఇంటి పేరూ, పూర్తి పేరూ రాసీ, అలాగే పిలుస్తూ ఉండటం తో మాకూ అలాగే అలవాటయి పోయాయి. ఇంటి పేరు తగిలిస్తే గానీ వాళ్లని తలచినట్టుండదు నాకు. వాళ్లని తలచుకోగానే నా మొహం అప్పుడే కొన్న స్టీలు బిందె లాగా మెరిసిపోతుంది. ;)

పై లిస్ట్ లో గెడ్డమూరి నాగేశ్వర్రావు నాకు సీనియరే అయినాగానీ, వాళ్ళిల్లు మా ఇంటి పక్కనే అవ్వటం తో ట్యూషన్కని మా ఇంటికి తగిలేసేవాడు వాళ్ల నాన్న. వాడు కూడా క్రమం తప్పకుండా రోజూ మా ఇంటికొస్తూ, కాపీరైటింగ్ బుక్ లో అచ్చుతప్పులు రాస్తూ మా నాన్న చేతిలో తన్నులు తినేసీ, కొట్టకుండానే కింద పడిపోయీ, గతి తప్పిన శృతి లో  రాగాలు తీస్తుండేవాడు.  

ఇలా గులకరాళ్ల మీద మోకాళ్ళ నడకలా సాగుతున్న నా జీవితం లోకి మొదటి సారిగా "ఎగ్జామ్స్" ఎంటరయ్యాయి. 
అప్పట్లో ఫస్ట్ క్లాస్ కి, ఇప్పటి లాగా ఐయేయస్ రేంజ్ లో ఎగ్జాంస్ ఏం ఉండేవి కాదు కదా..! కానీ రెండో తరగతికొచ్చాక, మూడు నెలలు గడిచాకా హఠాత్తుగా... రేపు మీకు "తెలుగు పరీక్ష" అని అనౌన్స్ మెంట్ వచ్చింది సాయంకాలం జనగణమన టైం లో.

అది విన్న నా గుండె గుభేల్ మన్నాది.
"అంటే ఏంటండీ?" అన్నాడు భద్రం.
ప్రసాద్ గాడు గజ గజా వొణికేస్తున్నాడు.
రమేష్ గాడు కళ్ళు తిరిగి పడిపోయాడు.
వీరబాబు గాడు.. ."మేష్టారండీ.. అర్జెంటండీ..!" అన్నాడు వాడికి తోచిన వేళ్ళు చూపించి.
"పరీక్ష ఇప్పుడు కాదురా.. రేపు" అన్నారు సూర్యనారాయణ మేష్టారు.
"అప్పిడి దాకా ఉండలేనండీ" అనేసి పర్మిషన్ కోసం చూడకుండా బయటకి పరిగెట్టేడు. ఆ రాత్రికే ఆడికి జొరం కూడా వచ్చింది.

ఆ మరుసటి రోజు......  మేష్టారు చెప్పినట్టు ఎగ్జాం పేపర్ మీద అందరం పేరు రాసి, నంబర్ వేశాం. ఇప్పుడు ప్రశ్న జాగ్రత్తగా చదువుకొని జవాబులు  మీరే రాస్కోండ్రా అని చెప్పేసేసీ ఆయన పేపర్ చదువుకోటం లో మునిగిపోయారు.
నేను చక చకా రాసేసీ " ఓస్... ఇంతేనా... ఎగ్జాం అంటే?" అనుకొని చక్కా ఇంటికి పోయాను. 

ఆ మర్నాడు పేపర్లు కరెక్ట్ చేసిన మా మాష్టారు చేత్తో పేపర్ల కట్ట పట్టుకొనీ, క్లాస్ రూం అని కూడా చూడకుండా కిందపడి దొర్లి నవ్వుతున్నారు. 
"ఏమయ్యింది మాష్టారూ?" అని మా నాన్న అడిగితే కట్ట చేతిలో పెట్టి, అలాగే దొర్లుకుంటూ స్టాఫ్ రూం కి వెళ్ళిపోయారు.
పేపర్లు చూసిన మా నాన్న ఇదిగో కొంచేం అటూ ఇటుగా ఈ ఎక్స్ప్రెషన్ ఇచ్చారు.



విష్యం ఏమిటంటే... 
"మీ నాన్న గారి పేరేమిటీ?" అన్న ప్రశ్న కి నేను మా నాన్న పేరు రాస్తే క్లాస్ మొత్తం నా ఆన్సర్ ని కాపీ కొట్టారు. :) :)  [ఈ సంగతి ఇప్పటికీ చెప్పుకుని నవ్వుకుంటారు మా ఇంట్లో]
*****************************************************************************************
ఎగ్జామ్స్ ని తెలుగు లో "పరీక్షలు" అని అంత బలం గా ఎందుకంటారో తెలుసా మీకూ? నాకు బాగా తెలుసు. మీకు చెప్తాను వినండి.
నేను పరీక్ష రాసేటప్పుడు ఏమన్నా తప్పులు రాస్తే డిప్పకాయలూ, టెంకి జెల్లలూ, వేడి వేడి అట్లూ,  పెఢేల్ పెఢేల్ మని పడేవి. ఎందుకు పడేవో తెలిసేది కాదు ఆ టైం లో.
అదే రోజు సాయంకాలం ఇంట్లో పేపర్ కరెక్ట్ చేసేటప్పుడు ఒక్కో  తప్పుడు జవాబుకీ ఒక్కొక్కటి చొప్పున తినేవాడిని. (దీన్నే కర్మ అంటారు మాష్టారూ..!)
మర్నాడు పేపర్స్ ఇచ్చేటప్పుడు అందరితో పాటూ ఫ్రెష్ గా ఇంకో డోసు. (మరే.. అందరి నెత్తి మీదా సుడి ఉంటే నా నెత్తి మీద వట్రసుడి కదా మరి.)
*****************************************************************************************

ఈ చాదస్తపు చదువుల టెన్షన్లని కాసేపు పక్కనెడితే, అప్పట్లో నేను ఎంజాయ్ చేసినట్టూ ఇంకెవ్వరూ చెయ్యలేదేమో అనిపిస్తాది. ఎన్నని చెప్పనూ? 

మా గ్యాంగ్ అంతా ఆకుపచ్చని తమలపాకు తోటల్లో తిరిగీ, చల్ల చల్లని కొబ్బరి బొండాలు తాగిన మద్యాహ్నాలవి.
ఏటి ఒడ్డున సరుగుడు తోటల్లో ఏరుకొచ్చిన పల్లేరు కాయలూ, గచ్చ కాయలూ  ( గచ్చ కాయలు గచ్చు మీద నూరీ ఒంటికి తగిలిస్తే సుర్ర్ర్ర్ మంటాది. స్కూల్ లో ఫుల్ టైం పాస్ )
ఉసిరితోటల్లో గుత్తులు గుత్తులు గా కోసుకొచ్చిన ఉసిరికాయలు.. ఆ ఉసిరికాయల్ని ఉప్పు + కారం కలిపిన నీళ్ళ లో ఊరబెట్టీ, ఊరేలోపుగానే ఊదేసిన గొప్ప రోజులవి.
సైకిల్ టైర్, పుల్లముక్క పట్టుకొని ఊరంతా బలాదూర్ తిరిగిన మండే ఎండల్ని లెక్కపెట్టని వేసవులవి.
సైకిల్ మీద ఐస్ బాక్స్ తో వచ్చే కృష్ణ దగ్గర ఐస్ కొనుక్కొని తినక పోతేగానీ గడవని రోజులవి.
ఇంట్లో తెలియకుండా జుట్టు తడవకుండా ఏట్లో స్నానం చేసొచ్చిన తిరిగిరాని గొప్ప సాయంకాలాలవి.
క్లాస్ లో ఎవ్వరి దగ్గరా లేని లేపాక్షి నోట్ పుస్తకాలు నా దగ్గర ఉన్నాగానీ, "కాగితాల ఆట" లో గెలిచిన కాగితాలతో  పుస్తకం కుట్టుకుని మురిసి పోయిన మరపురాని రోజులవి. 
జీడిమామిడి తోటలూ, బత్తాయి తోటలూ, సపోటా తోటలూ ఒకటా రెండా? ఎక్కని చెట్టులేదు, కోయని కాయ లేదూ, తిని పారెయ్యని పండు లేదు.
ఊళ్ళో టైర్ దొర్లించుకుంటూ పోతుంటే.. "ఓ.. మేష్టోరి బుజ్జీ..!" అని ఇంట్లోకి ఎవరెవరో పిలిచేవారు. పిలిచిన వాళ్ళ ఇంటికెళ్ళిపోయి, పెట్టినవి తినేసీ, నచ్చినవి జేబులో పెట్టుకొని "టాటా అత్తా" అనేసి బండెక్కి(అదే.. సైకిల్ టైర్) బయలుదేరేవాడిని.
బేసిగ్గా నాకు చదువంటే పెద్ద ఇంట్రెస్ట్ లేకపోవటం తో (ఈ కూడికలూ, తీసివేతలూ ఎక్కాలూ, లెక్కలూ, గుణకారాలు, వికారాలూ ఎవణ్ణి ఉద్ధరించడానికో ఎంత  థింకినా, తినికినా అర్ధమయ్యేది కాదు) నా టైం ఎక్కువగా ఇలాగే స్పెండ్ చేసేవాడిని.

అలాంటి ఆ పార్ట్ టైం స్వర్ణయుగం లో... ఇంకో సంవత్సరం గడిచింది.... నేనిప్పుడు మూడో తరగతి.

నా ఎదురుగా... ఆ ఏడాది కొత్తగా జాయినయ్యిన ఒకటో తరగతి పిల్లలున్నారు... 
(*&(*&($ర్ (*$)*#@)$*)*#@
(*&(*&($ర్ (*$)*#@)$*)*#@
(*&(*&($ర్ (*$)*#@)$*)*#@

మరో సంవత్సరం గడిచింది..... ప్చ్.. అబ్బే.... పెద్ద మార్పులేం లేవు..!

కానీ ఆ తరువాతి సంవత్సరం మాత్రం పెనుమార్పు సంభవించింది. మా నాన్నగారికి ట్రాన్స్ఫర్ అయ్యింది. పుట్టి పెరిగిన ఊరినీ, ప్రాణం గా చూసుకునే స్నేహితులనీ, "మా సొంత నానమ్మ ఈవిడే" అని అపోహ పడేంత గొప్పగా నన్ను చూసుకున్న మా నానమ్మనీ (మా ఇంటి ఓనరు) వదిలేయాల్సి వచ్చింది.
కొత్త ఊరు.. కొత్త స్కూల్... కొత్త టీచర్... ఆ టీచర్ ఎవరో కాదు కొత్తగా గవర్నమెంట్ టీచర్ గా  జాయినయ్యిన మా మాతృదేవత.(నా దరిద్రం మీకు తెలియనిది కాదు).
మా నాన్న కొడితే సౌండెక్కువా, స్టామెనా తక్కువ. కానీ మా మాతాశ్రీ అలాక్కాదు. బాడీలోని బలమంతా పిడికిలి లోకి తీసుకొచ్చీ శక్తి వంచన లేకుండా సౌండ్ రాకుండా మొట్టే మొట్టికాయలు భరించటం చాలా కష్టం అయిపోయేది.
ఇదే ముక్క మా చిన్నమాయ కి చెప్తే.. "నన్నుమాత్రం వదిలిందనుకున్నావా? నా సంగతి వదిలెయ్. మీ పెదమాయని అయితే డిగ్రీలో కూడా డింగూ డింగూ మొట్టేసేది" అనేసేడు.
"మరి పెదమాయ ఊరుకునేవాడా?" అడిగాన్నేను.
"లేదులే.. జండూబామ్ రాసుకునేవాడు" అనేసీ "నువ్ మన ఇంటికొచ్చెయ్యరా... ఇక్కడుండి చదువుకుందువూ గానీ" అని సలహా ఇచ్చాడు. ఈ సలహా తలనొప్పికి సారిడన్ పని చేసినట్టూ పనిచేసింది నా మీద.
ఆరునెలలు గడిచాక స్కూల్ నచ్చలేదనీ, లెక్కల మాష్టారికి ఎక్కాలు కూడా రావనీ, నూకరత్నం మ్యాడమ్ స్కూల్ కి సరిగ్గా రావటం లేదనీ, అమ్మమ్మా వాళ్ళింటికెళ్ళి చదువుకుంటాననీ గోలెట్టాను(అక్కడ మా వాళ్ళిద్దరూ ఉండరని నా ఎదవయిడియా..). అయిష్టంగా నాన్న పంపించారు. నా కొత్త టీచర్ వేరెవరో కాదు సాక్షాత్తూ కటకటాల రుద్రయ్య అయిన మా "తాతయ్య".
మా నాన్న దగ్గర చదూకోటం కాలిన పెణం మీద కాలుపెట్టడం లాంటిదనీ, మా తాతయ్య దగ్గర చదూకోటం రగులుతున్న నిప్పుల కుంపటి మీద కూర్చోటం లాంటిదనీ అనుభవం మీద అర్ధం చేసుకున్నాను.
నా తలరాత మారటం లేదని తేదీ మారకుండా ఉంటాదా? కాలం ఆగకుండా ఉంటాదా?
నెక్స్ట్ ఇయర్ హై స్కూల్ లో అడుగుపెట్టాను. మళ్ళీ కొత్త స్కూల్.. కానీ అమ్మ వేరే స్కూల్ లో, నాన్న వేరే ఊళ్ళో. నేను ఉచిత పక్షిని (ఫ్రీ బర్డ్).  ఎడారిలో ఒయాసిస్సు మాత్రమే చూసినోడికి మహాసముద్రాన్ని చూసినప్పుడు కలిగే ఆనందం అది. పాత అప్పుల వడ్డీ కట్టడానికి కొత్త అప్పు పుట్టినప్పుడు కలిగే సంతోషం అది.



ఇక్కడే... ఫణిగాడూ, అనిల్ గాడూ, ఒన్ & ఓన్లీ అప్పల్రాజు గాడూ జిగిడీ దోస్తులయ్యారు. వీళ్ల గురించి ఒక ఐడియా రావాలీ అంటే... ఇక్కడ చూడండీ...

 సినిమా పోస్టర్ కి మైదా పిండి లాగా, చిరిగిన కాగితానికి తుమ్మ జిగురు లాగా , చితికిన నా జీవితాన్ని చిత్తడి చేయడానికి నన్ను అతుక్కున్న అప్పలరాజు గాడూ, వాడి లీలలూ... వగైరా వగైరా
"అప్పిగాడి ఆగడాలు" ఇప్పుడు కాదు వచ్చే సంవత్సరం లో... !

--------------------------------------------***--------------------------------------------

మిత్రులందరికీ  నూతన సంవత్సర శుభాకాంక్షలు. మీరందరూ న్యూ ఇయర్ వేడుకలని ఇంత ఉత్సాహం తో జరుపుకోవాలనీ..


మీ కోరికలన్నీ ఈ రేంజ్లో  నెరవేరాలనీ కోరుకుంటూ..


57 comments:

SHANKAR.S said...

చితక్కొట్టేశావు రాజ్. నాకూ నీలాగే. కాపోతే నీకు హైస్కూల్ తో ఫ్రీడం వచ్చింది. నాకు హైస్కూల్ తో కథ మొదలైంది. మా మాతృదేవత గారి చేతిలో ఎన్ని సార్లు బెత్తం దెబ్బలు తిన్నానో వా:(((((((((

పోస్టు మొత్తానికి సుమన్ బాబు సినిమాకి మణిరత్నం స్క్రీన్ ప్లే లా బాలయ్య బొమ్మలు కేక.

'Padmarpita' said...

:-)భలే :-)భలే!
మీకు కూడా నూతన సంవత్సర శుభాకాంక్షలు.

స్నిగ్ధ said...

రాజ్ గారు ..ఏమని రాయను...కేకంతే...

నవ్వి నవ్వి కడుపు నొప్పి వచ్చిందండి...నేను మీకు లాగానే..కాకపోతే ఇక్కడ మా టీచర్ మా మాతృదేవత...కాకపోతే ఇలా కొట్టడాలు ఏమి చేయలేదు...ఎంతయినా మాతృదేవత కదా...:)

టపా మొత్తానికి మణిపూస మన బాలయ్య బొమ్మలు...భలే ఉన్నాయండి...

మీరు కూడా నూతన సంవత్సరాన్ని మన బాలయ్య బాబు చెప్పిన రేంజ్లో సెలిబ్రేట్ చేసుకోవాలని ఆశిస్తున్నాను....(మరీ భారీగా ఉంది కదా)...

కాబట్టి సింపుల్ గా Happy New year!!

రసజ్ఞ said...

నన్ను నేను చూసుకున్నట్టుందండి! ఏం చేస్తాం రాజ్ గారూ ఇంట్లో టీచర్లు ఉంటే ఇలానే ఉంటుంది. మన కష్టాలు ఆ పగవాడికి కూడా రాకూడదు. నాకు మరీ ఇలా దెబ్బలు లేవు కాని అప్పుడప్పుడు ఎవరికీ చూపించుకోలేకుండా తోడ పాయసాలు మాత్రం గ్లాసు నిండా ఇచ్చేవారు! నా అదృష్టం దురదృష్టం పట్టినట్టు పట్టి పీజీ లో కూడా వదలలేదు. ఎప్పటిలానే నవ్వించి నవ్వించి క్రొత్త సంవత్సరానికి చక్కని ఆహ్వానం పలికారు. మీకు కూడా ముందస్తుగా నూతన సంవత్సర శుభాకాంక్షలు! మీరిలానే నవ్వుతూ నవ్విస్తూ ఎన్నో టపాలు వ్రాయాలని మనస్ఫూర్తిగా కోరుకుంటూ........

కొత్తావకాయ said...

"ఉచిత పక్షి" :)

మేము టీచర్ల పిల్లల్ని చూసి అసూయ పడే రోజు న్యూ ఇయర్స్ డే అన్నమాట. ఇన్ని పాట్లు ఉంటాయని తెలిస్తే జాలి పడే దాన్ని. హేపీ న్యూ ఇయర్!!

శశి కళ said...

(మరే.. అందరి నెత్తి మీదా సుడి ఉంటే నా నెత్తి మీద వట్రసుడి కదా మరి.)
*****************************************************************************************ఉచిత పక్షి....నాయనా...
హ....హ...)))....మరీ గణిత టీచర్ ని అలా
రాయటం దారుణం అధ్యక్ష.......

బులుసు సుబ్రహ్మణ్యం said...

అద్భుతం అంతే రాజ్ కుమార్ గారూ. ఇంక మాటలు లేవు. కిం.ప.దొ.న.

నూతన సంవత్సర శుభాకాంక్షలు.

sunita said...

అమ్మా నాన్న దగ్గరే చదువుకోవాలిసివస్తే ఇన్ని బాధలుంటాయా:((( మరి ఇంత కష్టపడితేనే కదా స్కూల్ ఫస్ట్ వచ్చేది:)) ఒక్కటిమాత్రం బాధపెట్టింది ఇంత నవ్వుల మధ్యలోనూ మరీ ఐదు క్లాసులూ పోజు కూడా మార్చకుండా ప్రతీ సంవత్సరం వచ్చే ఫస్ట్ క్లాస్ పిల్లల మధ్య చదువుతూ ప్రతీ ఏడాది వాళ్ళు ప్రమోటు ఐనా మరలా జూనియర్స్ కు స్వాగతం చెప్పటం:(((( నాకైతే బాలయ్య బొమ్మలు నచ్చలేదు!!

నూతన సంవత్సర శుభాకాంక్షలు.

రాజేష్ మారం... said...

:) Too Good

శిశిర said...

:)))))) మీకు కూడా నూతన సంవత్సర శుభాకాంక్షలు.

వేణూ శ్రీకాంత్ said...

హహహహ రాజ్ కింపదొన...
టపా కేకైతే బాలయ్య బొమ్మలు కేకన్నర ఎలా వస్తాయి బాబు ఇన్ని పంచ్ లైన్లు..
అసలు మీకోరికలు ఈ రేంజ్ లో తీరాలని బాలయ్య బాబు కనుసైగతో విమానాన్ని ఎగరేస్తున్నట్లు జిఫ్ పెట్టడం సూపరో సూపర్ :-))))
నీక్కూడా నూతన సంవత్సర శుభాకాంక్షలు..

గిరీష్ said...

Super Raj...
Nenu kuda nee lage badhithudanu.. Neeku amma nanna iddare.. Naku amma nanna and anna, mugguru... Endukule piccha kottudu kottaru..
papers tho note book seen matram naku kuda o sweet memory.
Happy days and Happy new year 

అచంగ (அசங்க) said...

రాజ్ కుమార్ గారో... మా ఇంట్లోనూ అంతా కట్టకట్టుకుని టీచర్లే. మా అమ్మ ఎలిమెంటరీ స్కూలు, మా నాన్న హైస్కూలు కవర్ చెయ్యగా వాళ్ళ ఫ్రెండ్స్ ఇంటరూ, ఇంజినీరింగూ కవర్ చేసేశారు! నా బాధలు తెలుగు టీవి సీరియల్లా తరిగే సూచనలు కూడా ఉండేవి కావు మరి!

nsmurty said...

నేను ఒక్కణ్ణీ చదువుకుని నవ్వుకుంటుంటే, ఏమిటండీ ఆ నవ్వులు? కాస్త మెల్లగా నవ్వుకోలేరూ మీలో మీరు అని గదమా యించింది మా ఆవిడ. సరే, నువ్వు ఇది చదువు గట్టిగా నవ్వకు అని, నాకు దగ్గు వచ్చేస్తోంది నవ్వలేక అని నేను పక్కకి పోయా. ఖర్మకాలి ఆవిడకి తెలుగు అంతబాగా చదవడం రాదు. మళ్ళీ మొదలెట్టా. కాని ముందుకి నడిస్తేనా? ఆవిడకి మహకోపం వచ్చేస్తోంది. నవ్వేనా చదవండి, చదివేనా నవ్వండి అని పురమాయింపు. అయితే నీ కూడబలుక్కుని చదువుకోవడమేదో నువ్వే చదువుకో అని నేను లేచిపోయా. ఇక అక్కడనుండి ... తేడా అల్లా ఇంతవరకు మొగ నవ్వులు... ఇప్పుడు ఆడనవ్వులు . అంతే! బాబోయ్ నిజంగా నవ్వలేక చచ్చాం.
కొసమెరుపేమిటంటే, ఆవిడ కూడా సెంట్రల్ స్కూల్లో టీచరుగా పనిచేసి రిటైర్ అయింది.

ప్రసాదం said...

good one :))

S said...

కిం.ప.దొ.న

నేను బ్లాగులు చదవడం మానేసి కొన్నేళ్ళవుతోంది కానీ, దానిలో ఉన్న పొరపాటు మాత్రం మీ బ్లాగు చూడ్డం మొదలుపెట్టాక బాగా తెలిసొచ్చింది :)

రాజ్ కుమార్ said...

వా.... శంకర్ గారూ.. నా పోస్ట్ సుమన్ బాబు సినిమా లాగుందని తిడతారా???????
వావ్.. మీది కూడా నాలాంటి కేసేనా? కాకపోతే.. మా వాళ్ళు బెత్తం తో కొట్టరు లెండీ... దానికో ఫ్లాష్ బ్యాక్ ఉంది. ఒక సారి (జాబ్ జాయినయ్యిన కొత్తలో) మా ఫాధర్ కఱతో ఒక అమ్మాయ్ ని కొడితే.. పొరపాటున తలకి తగిలీ
చిన్న పుల్ల గుచ్చుకుపోయిందట. చాల బాధ పడ్డారట. అప్పటి నుండీ కఱ పట్టుకోలేదు. అందరి విషయం లోనూ జాగ్రత్త గా ఉండేవారు. నన్ను ఎలా తన్నినా అడిగేవారు లేరు కదా.. వాయించేవారు బాగా. ;)

రాజ్ కుమార్ said...

పద్మ గారూ ధన్యవాదాలు. మీకు కూడా హ్యాపీ న్యూ ఇయర్ అండీ

స్నిగ్ధ గారూ.. ధన్యవాదాలండీ.. వావ్.. మీ ఇంట్లో కూడా టీచర్లున్నారా.. హ్మ్.. ;) ;)
నూతన సంవత్సర శుభాకాంక్షలండీ

రాజ్ కుమార్ said...

రసజ్ఞ.. గారూ.. అవునా... నాలాంటి వాళ్ళు చాలా మంది ఉన్నారన్న మాట. తొడ పాయసాలా? నేను పెద్దగా తాగలేదు లెండీ. ఏదో ఒకటీ రెండూ స్పూన్స్ స్కూల్ లో తాగానంతే.
ధన్యవాదాలండీ.. మీకు నూతన సంవత్సర శుభాకాంక్షలు

రాజ్ కుమార్ said...

కొత్తావకాయ గారూ.. .ఎందుకు కుళ్ళుకునే వారూ? బోలెడు గ్రీటింగ్స్ వస్తాయనా? ఇంకా చాలా పాట్లు ఉంటాయండీ.. మీకు తెలియవు. జాలి చూపండి మాపై. ;) మీకు కూడా హ్యాపీ న్యూ ఇయర్

శశి టీచర్ గారూ... అప్పటికి గణిత టీచర్ అని సెపరేట్ గా ఎవరూ లేరండీ.. మా నాన్నగారే ఆల్ ఇన్ ఒన్. ;) మీకు కోపం వచ్చేసినట్టుందే?

హరే కృష్ణ said...

ROFL
and still rolling
GIF's ayite ultimate
kevv kevv kevvvvvvvvvvv

రాజ్ కుమార్ said...

బులుసుగారండీ... ఎవరేమన్నా పెద్ద డౌట్ రాదు కానీ అండీ.. మీరు సూపరు, మాటలు లేవూ అంటే..
నాకు డౌటొచ్చేస్తుంది. తిడుతున్నారేమో అని.. ;) ;) ;)
నూతన సంవత్సర శుభాకాంక్షలు గురువు గారూ.. ధన్యవాదాలు.

సునీత గారూ.. నిజం చెప్పారు.. వాళ్ళ దగ్గర్ చదువుకున్న రోజుల్లో స్కూల్ ఫస్ట్ నే...;). హ్మ్మ్... నాకూ కొంచేం బోర్ గా ఉండేదండీ.
రోజూ అఆ లూ, అక్షరాభ్యాసాలూ చూడాల్సి వచ్చేది ః(. బాలయ్య బొమ్మలు కదండీ... నచ్చకపోవటం లో వింతేం లేదు. కానీ మీకు పోస్ట్
నచ్చినందుకు సంతోషం గా ఉంది.

రాజ్ కుమార్ said...

రాజేష్ మారం గారూ ధన్య్వవాదాలు.

శిశిర గారూ.. నెనర్లు, మరియూ కొత్త సంవత్సర శుభాకాంక్షలు

రాజ్ కుమార్ said...

వేణూజీ.. థాంక్యూ వెరీ మచ్. అవి తట్టుకోలేని బాధ, చిరాకులనుండి పుట్టుకొస్తాయండీ.. డెప్త్ ఎక్కువ ;)
మీరు సరిగ్గా చూసినట్టు లేదు. బాలయ్య ఎగిరొస్తున్న విమానాన్ని తొడకొట్టి వెనక్కి పంపించాడు ;)
నూతన సంవత్సర శుభాకాంక్షలండీ



గిరీషూ.. వెల్ కం టు ద క్లబ్ ;)
నాకు ఇద్దరేమిటీ స్వామీ? మా తాతయ్య గారితో కలిపి ముగ్గురు, ఆ తర్వాత ఇద్దరు చిన్నాన్న లు, ఆ ఘోరాలన్నీ
ఎన్ని పోస్టులయినా రాయొచ్చేమో ;)

పేపర్లాట సూపర్ కదా... హ్యాపీ న్యూ ఇయర్ నీకు కూడా

రాజ్ కుమార్ said...

అచంగ గారూ... కెవ్వ్వ్వ్వ్వ్వ్వ్వ్..... మీది నాకన్నా ఇశాదమయిన స్టోరీ యా?.. నేను చెప్పలేదు గానీ.. నేను టెంత్ కి
వచ్చాకా, మా ట్యూషన్న్ సెంటర్ కి మా అమ్మ గారు వచ్చి క్లాస్ తీసుకునేవారు మా క్లాస్ అందరికీ
(ఇంట్లో నాకు చెప్పడానికి అవ్వటం లేదు అనీ అలా ప్లానింగ్ అన్నమాట)

ప్రసాదం గారూ ధన్యవాదాలండీ ;)

Sravya Vattikuti said...

అంతా ఉత్తదే దొంగ కష్టాలు , మాకు తెలవదా ఈ మాస్టర్ల పిల్లలు తోటి వాళ్ళని ఎంత హింస పెడతారో , ఇదే మరి గిల్లి మళ్ళీ ఏడవటం అంటే :p (J/K)

రాజ్ పోస్ట్ as usual సూపర్ !
ఆ ఇంటి పేర్ల తో సహా పిలవటం మీకు కూడా అంతే :D

శ్రీనివాస్ పప్పు said...

కెవ్వ్వ్వ్వ్వ్వ్వ్వ్వ్వ్వ్వ్వ్వ్వ్వ్వ్వ్వ్వ్వ్వ్వ్వ్వ్వ్వ్వ్వ్వ్వ్వ్వ్వ్వ్వ్వ్వ్వ్వ్వ్వ్ బాబోయ్ కిం.ప.దొ.న రాజ్ అద్దరగొట్టేహావంతే

రాజ్ కుమార్ said...

NSM moorthi గారూ .. భలే ఆనందం వేసిందండీ.. మీ కమెంట్ చదివీ. మళ్ళీ మళ్ళీ చదువుకున్నాను.
చాలా చాలా థాంక్స్. టీచర్ గారికి నా నమస్కారాలు చెప్పండీ. నూతన సంవత్సర శుభాకాంక్షలు


S గారూ.. చాలా చాలా థాంక్స్ అండీ. మీరు సౌమ్య గారేనా???

రాజ్ కుమార్ said...

హరే.. థాంక్యూ సో మచ్.....;)

శ్రావ్య గారూ... అవునండీ అలాంటి పిల్లల్నీ నేను చూశాను. కానీ అది ఆ మేష్టార్ల బట్టి ఉంటాది. మా ఇంట్లో కేస్ వేరే కదా? తక్కిన వాళ్లని భయపెట్టడానికి నన్ను తన్నేవారు ;)
>ఆ ఇంటి పేర్ల తో సహా పిలవటం మీకు కూడా అంతే :>> అర్ధం కాలేదు.
ధన్యవాదాలండీ


పప్పుసారు.. థాంకులో థాంకులు ;)

బులుసు సుబ్రహ్మణ్యం said...

రాజ్ కుమార్ .. నిజం గానే చాలా బాగుంది.

చదివిన వెంటనే నాకు మా నాన్నగారూ, DEO, శ్రీనాధుడు, 5th. ఫామ్ గుర్తుకొచ్చారు.

DEO గారు వచ్చారు స్కూల్ కి. ఆయన నన్ను చూసి ఆనంద పడిపోయి బాబూ ఈ పద్యం చదివి పెట్టు అని అన్నారు.

కుక్షి త్ప్రోద్భవ నిష్ఠుర క్షుదిత.....

మూడో అక్షరం దగ్గర మన నాలిక గతి తప్పింది. DEO గారు మూడు నాలుగు మాట్లు ప్రయత్నించాడు మనచేత పలికిద్దామని. మా నాన్నగారు మాకు తెలుగు టీచర్. మిగతా కధ ఏమి చెప్ప మంటావు లే. మన మొహం మీద డెస్క్ ముద్ర, వీపు మీద రాండోలు.

సుభ/subha said...

చచ్చానండీ నవ్వలేక.. మీ వట్రసుడి సూపర్ ఉందండీ :):):)
మీక్కూడా నూతన సంవత్సర శుభాకాంక్షలండీ..

సిరిసిరిమువ్వ said...

ఎప్పటిలాగే మీ టపా హాయిగా బాగుంది.
పంతుళ్ళ పిల్లల కష్టాలు ఏం చెప్పారండి.
నాకు మా నాన్న ఇంటరులొ ఫిజిక్సుకు వచ్చే వాళ్లు.
ఏం చెప్పమంటారు నా కష్టాలు? కాలేజీలో అల్లరి చెయ్యటానికి లేదు..కాంటీన్ కి వెళ్ళటానికి లేదు..అబ్బాయిల్ని ఏడిపించటానికి లేదు..మాస్టారు గారమ్మాయిని కాబట్టి నన్నూ ఎవరూ ఏడిపించేవాళ్ళు కాదు.(అసలు మాట్లాడే వాళ్ళే కాదు).అయన వెంట బుద్దిగా తల వంచుకుని కారులో వెళ్ళి కారులో రావటం.

ఆయన కాలేజీకి రాని రోజు..మాకు క్లాసులు లేని రోజు నాకు పండగే..చక్కగా స్నేహితులతో కలిసి రైలు పట్టాల మీద..గులాబీ తోటల మధ్య నడుచుకుంటూ వెళ్ళొచ్చని!

చాణక్య said...

కెవ్వ్వ్వ్వ్వ్వ్వ్వ్వ్వ్వ్వ్వ్వ్వ్వ్వ్వ్వ్వ్వ్వ్వ్వ్వ్వ్వ్వ్వ్వ్వ్వ్వ్వ్వ్వ్వ్వ్వ్వ్వ్వ్వ్వ్వ్వ్..........

రాజ్ గారు కిం.ప.దొ.న.

ఇలాంటి పోస్టులనీ రాసి కుకపిల్లని గ్రిల్‌కి గొలుసేసి కట్టేసినట్టు మీ బ్లాగ్‌కి కట్టేసుకుంటున్నారు. మీ బ్లాగ్ చదివాక నా బ్లాగ్‌లో ఏమన్నా రాయాలంటే భయమేస్తోంది. ఎవడైనా వచ్చి 'కొంచెం ఆ రాజ్ బ్లాగ్ చదువుతూ ఉండమ్మా. రాయడం అదే అలవాటవుద్ది' అని సలహా ఇస్తాడేమో అని.

తెలుగు పాటలు said...

nice మీకు నా హార్దిక నూతన సంవత్సర శుభాకాంక్షలు :)

రాజ్ కుమార్ said...

బులుసుగారూ..అవునాఆ.... ;( ః( అప్పట్లో నాన్న/మేష్టార్లూ చాలా స్ట్రిక్ట్ గా ఉండేవారంట కదా? థాంక్యూ వెరీమచ్ గురువు గారూ

శుభ గారూ ధన్యవాదాలు మరియూ నూతన సంవత్సర శుభాకాంక్షలు

రాజ్ కుమార్ said...

సిరిసిరిమువ్వ గారూ.. అలా పెద్ద క్లాస్ లు చదివేటప్పుడు అస్సలు ఉండకూడదండీ.. ః) "అబ్బాయల్ని ఏడిపించటానికి లేదాఆఆ?" కెవ్వ్వ్వ్వ్వ్వ్వ్వ్వ్వ్.. ;)
మేష్టారి పిల్లలు అన్న ఒక ప్రత్యేకమయిన ఫీలింగ్ అయితే ఉంటుందండీ. నేనెప్పుడయినా క్రికెట్ ఆడుతుంటే.. "ఓరే.. కుమార్ కి మెల్లింగా వెయ్యి బాలు" అని ఆర్డర్స్ వచ్చేవి బౌలర్ కి.
ప్రతీ చిన్న విష్యం లోనూ ప్రత్యేక్ం గా చూసేవారు. తర్వాత తర్వాత కలిసిపోయాం అనుకోండీ.. ;)

ధన్యవ్వాదాలండీ

రాజ్ కుమార్ said...

చాణక్య.. మీరు మరీనూ.. అంతలేదు లేదు లెండీ. ఎవ్వరూ అంత చెత్త సలహాలు ఇవ్వరు లెండీ.. మీరు రెచ్చిపోండి. హ్యాపీ న్యూ ఇయఱ్

తెలుగుపాటలు గారూ మీకు కూడా నూతన సంవత్సర శుభాకాంక్షలు మరియూ ధన్యవాదాలు

kiran said...

హహ్హహః ..కేక :D
నీ బసేమేంట్ చాలా స్త్రొంగ్ గా ఉంది :ద
అందుకే అచ్చుతప్పులు లేకుండా రాయగలుగుతున్నావ్...
బానే తన్నులు తిన్నావ్...అయినా ఇంకా తింగరి తనం తగ్గలేదు... :పి
బాల్ బాయ్ returns ... :D :D :D :D
wish u a very happy and successful new year :D

Raviteja said...

superrrr:) mana Balayya babu gif's adhurs

మధురవాణి said...

హహ్హహ్హా.. రాజ్! అమ్మో.. ఇంట్లో టీచర్లుంటే ఇన్ని కష్టాలు ఉంటాయన్నమాట.. :)))))
నీక్కూడా హ్యాపీ న్యూ ఇయర్..

రాజ్ కుమార్ said...

కిరణూ... నవ్వుతున్నావా? నవ్వు నవ్వు.
యెస్.. బేస్మెంట్ స్ట్రాంగ్.. పిల్లర్స్ సెమీ స్ట్రాంగ్.. టాప్ ఎప్పుడు ఎగిరిపోద్దో తెలీదు ;)
తింగరితనమా... ? టాబ్లెట్స్ వాడుతున్నాను... ;)
థాంక్యూ... ;)
హ్యాపీ న్యూ ఇయర్...

రాజ్ కుమార్ said...

రవితేజా.. థాంక్యూ...

మధురగారూ.. అవునండీ.. ఉంటేగానీ తెలియదు.. ;)
హ్యాపీ న్యూ ఇయర్ మధురగారు ;)

sagittarian@26 said...

yentandi baabu mee paatlu asalu :(
okasari peru tho, inko sari chaduvukey, maro sati watch tho... vaachi poyinatundi life lo baaga !
but i loved the honesty !!
and the wonderful childhud. godavari andalu, aa chetla madhya mee life, keka !!
wil have to meet u once personally! meeru banglore lo naa undedi??

sagittarian@26 said...

yentandi baabu mee paatlu asalu :(
okasari peru tho, inko sari chaduvukey, maro sati watch tho... vaachi poyinatundi life lo baaga !
but i loved the honesty !!
and the wonderful childhud. godavari andalu, aa chetla madhya mee life, keka !!
wil have to meet u once personally! meeru banglore lo naa undedi??

రాజ్ కుమార్ said...

sagittarian@26 గారూ ధన్యవాదాలు.
హహ అంత సీరియస్ ఏమ్ కాదు లెండీ. స్వీట్ మెమొరీస్ సరదాగా చెప్పే ప్రయత్నం అంతే. అవునండి ఉండేది బెంగుళూర్ లోనే.;)

chubby said...

superga undi.....okka daanney chadiva....full navvukunna.....ponle ennni thitlu thinna..frends tho baga enjoy chesavga...Mr A neeku appatinunchi thelusa...good good

chubby said...

baundi chala chala....navvukunnanu baaga...so Mr A appatinunchi friend aa?? great...:)

ఆ.సౌమ్య said...

నవ్వి నవ్వి కళ్ళంట నీళ్ళొచ్చాయి రాజ్...అలిసిపోయాను తెలుసా! :)

"రన్ వే మీద లాండవుతున్న విమానాన్ని తలపించేటట్టూ
గులకరాళ్ల మీద మోకాళ్ళ నడకలా
నెత్తి మీద వట్రసుడి
గుణకారాలు, వికారాలూ
నా తలరాత మారటం లేదని తేదీ మారకుండా ఉంటాదా"

అసలేంటి బాబూ...నీకెలా తడతాయి ఇలాంటి ప్రయోగాలు? సూపర్!

మా ఇంట్లో టీచర్లు ఎవరూ లేరుగానీ లెక్చరర్లే అందరూ. మా పెద్దనానగారు, మావయ్యగరౌ ఎకనాంక్స్ లెక్చరర్లు, మా అత్త తెలుగు లెక్చరరు. నేను కాలేజీ కి వెళ్ళే టైముకి పెద్దనాన్నగారు రిటైర్ అయిపోయారుగానీ ఆయన చాలా ఫేమస్ అవ్వడంతో ఆయన తమ్ముడి కూతురిగా నేనూ చాలా ఫేమస్ అయిపోయాను. ఇంక కాలేజీలో ఓ పక్క అత్త, ఇంకో పక్క మావయ్యగారు...నేను వాళ్ళ మేనకోడలిని అని ఊరు ఊరంతా తెలుసు. వాళ్ళు ఎప్పుడు చూసినా నా చుట్టూరా తిరుగుతూ ఉన్నట్టే ఉండేవారు. మాకు ఎకనామిక్స్ కూడా మావయ్యగారే చెప్పేవారు. ఏ కొంచం అల్లరి చెయ్యాలన్నా వాళ్ళిద్దరూ ఏ మూలనుండైనా చూస్తున్నారనో, లేదా ఎవరైనా తెలిసినవాళ్ళు వాళ్ళకి చెప్పేస్తారనో భయం ఉంటూనే ఉండేది. అయినా మనమేమీ తక్కువ తినలేదనుకో..చేయాల్సిన అల్లరంతా చేసాం. కాకపోతే ఫ్రీడం చాలా కట్ అయిపోయినట్టు అనిపించేది. :(

Chandu S said...

'నిండు చందురుడు ఒక వైపూ.. చుక్కలు ఒక వైపు.. నేను ఒక్కడిని ఒకవైపూ..లోకం ఒకవైపూ'

"మీ నాన్న గారి పేరేమిటీ?" అన్న ప్రశ్న కి నేను మా నాన్న పేరు రాస్తే క్లాస్ మొత్తం నా ఆన్సర్ ని కాపీ కొట్టారు'

ఈ పోస్ట్ ఎలానో మిస్ అయ్యాను. లేట్ గా చదివాను. కడుపు నెప్పి వచ్చింది నవ్వి నవ్వి. మీ పైన ఇంకో నలుగురు అక్కలో అన్నలో కూడా ఉండి, వాళ్ళూ ఓ చెయ్యేసి మిమ్మల్ని చదివిస్తే, ఇక పొట్ట చెక్కలే

గీతిక బి said...

//అదే రోజు సాయంకాలం ఇంట్లో పేపర్ కరెక్ట్ చేసేటప్పుడు ఒక్కో తప్పుడు జవాబుకీ ఒక్కొక్కటి చొప్పున తినేవాడిని. మర్నాడు పేపర్స్ ఇచ్చేటప్పుడు అందరితో పాటూ ఫ్రెష్ గా ఇంకో డోసు. //

//నా తలరాత మారటం లేదని తేదీ మారకుండా ఉంటాదా? కాలం ఆగకుండా ఉంటాదా?//

//నేను ఉచిత పక్షిని//

మిస్సయినట్టున్నాను. ఇప్పుడే చూస్తున్నా ఈ పోస్టుని.
చదువుతున్నంతసేపూ హాయిగా నవ్వేశాను.

ఆలశ్యమైనా... మీకు నూతన సంవత్సర శుభాకాంక్షలండీ.

రాజ్ కుమార్ said...

సౌమ్యగారూ ధన్యవాదాలు.
కాసేపు రెస్ట్ తీసుకోండి. టీచర్లయినా లెక్చరర్లు అయినా పెద్ద తేడా ఏమ్ లేదు లెండి ఏ రాయి అయినా ఒకటే ;) నాకు హై స్కూల్ లో కూడా
చాలా మంది టీచర్స్ కి మా పేరెంట్స్ తెలుసు. ఏమయినా తేడాలు చేస్తే చెప్పేస్తాం అని బెదిరించేవారు.. ;( యెస్.. కొంచేం ఫ్రీడమ్ పోయినట్టే అనిపించేది.

రాజ్ కుమార్ said...

చందు.శైలజ గారూ.. థాంక్యూ వెరీమచ్. "నిండు చందురుడు ఒకవైపూ..." ఇదీ టక్కరిదొంగ సినిమా లో టైటిల్ సాంగ్ అండీ ;)
వామ్మో... అక్కలో, అన్నలో నా? హిహిహి మీ లాగా ? కెవ్వ్వ్వ్వ్వ్వ్వ్.. వద్దు లెండి ;) మా ఫ్యామిలీ లో నేనే పెద్దోణ్ణీ.


గీతిక గారూ ధన్యవాదాలండీ..మీకు కూడా నూతన సంవత్సర శుభాకాంక్షలు.

..nagarjuna.. said...

LOOOL :))

పగవాడికి కూడా వద్దు రాజ్బాబు నీ కష్టాలు. ఇన్ని కష్టాలు పడ్డా నెత్తి మీద మొట్టికాయల కోసం మళ్ళీ సిద్దమౌతున్నావంటే యూ ఆర్ రియల్లి గ్రేట్ రాజ్, రియల్లి గ్రేట్ :P

రాజ్ కుమార్ said...

నాగార్జునా ఇదేమన్నా నానీ సినిమా అనుకుంటున్నావా?
ఐనా ప్లాపవ్వుద్దని సినిమా చూడ్డం మానేస్తామా?
ఫెయిలవుతామని ఎగ్జాం రాయడం మానేస్తామా?
ఇదీ అంతే
థాంక్యూ ;)

reshma said...

great blog sir..

maromahaprasthanam said...

నేనిదే మొదటిసారి మీ బ్లాగ్ చదవటం .ఈ టపా అదిరింది.మీ సెన్స్ అఫ్ హుమౌర్ కి 100 /100 మార్కులు వేయాలి.
హర్ష.

రాజ్ కుమార్ said...

rehaman garu.. thnQ :)

Maroprapamcham garu.. dhanyavaadaalu ;)